Η κυβέρνηση, θέλοντας να συμμορφωθεί στις κοινοτικές πιέσεις, αλλά μπροστά σε προεκλογική περίοδο και σε φάση κυβερνητικής και κομματικής διάλυσης, επιχειρεί με την πλήρη στήριξη του Πολυζωγόπουλου να περάσει ένα "εύπεπτο" ασφαλιστικό νόμο μικρής διάρκειας ως προς τις ευνοϊκές ρυθμίσεις, αφήνοντας τα δύσκολα για την επόμενη κυβέρνηση.
Το περσινό κυβερνητικό φιάσκο με το ασφαλιστικό, που προκλήθηκε από την καθολική αντίδραση των εργαζομένων, και η σπουδή της κυβέρνησης να περάσει τώρα όπως-όπως το ασφαλιστικό έχει ως συνέπεια να έχει καταθέσει ένα αντιφατικό νομοσχέδιο.
Ο στόχος της Ε.Ε
Στόχος της Ε.Ε. είναι η αύξηση των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και η διαχείριση-εκμετάλλευσή τους από το τραπεζικό και χρηματιστηριακό κεφάλαιο για "επενδύσεις" στο χρηματιστήριο ή αλλού (κεφαλαιοποιητικό σύστημα), δηλ. η καταλήστευση των ασφαλιστικών εισφορών, που στη χώρα μας είχε ήδη γίνει παλαιότερα μέσω του κράτους με την άτοκη υποχρεωτική κατάθεση των αποθεματικών τους και τις κρατικές οφειλές στα ταμεία και πρόσφατα με το χρηματιστήριο.
Το νομοσχέδιο
Το νομοσχέδιο που κατατέθηκε είναι ευνοϊκό για ορισμένες κατηγορίες ασφαλισμένων (π.χ. για όσους έχουν λίγα ένσημα) και δυσμενές για άλλους (ιδιαίτερα για τους δημοσίους υπαλλήλους και τους τραπεζοϋπαλλήλους)
Η περιβόητη κρατική χρηματοδότηση και κυρίως η πληρωμή των κρατικών οφειλών στα Ταμεία (κυρίως στο ΙΚΑ) παραμένει ασαφής και ομιχλώδης και παραπέμπεται στο μέλλον. Το βασικότερο όμως είναι ότι κανείς δε γνωρίζει, ούτε και η κυβέρνηση, ποιοι είναι οι στόχοι και οι επιπτώσεις στην ασφάλιση αυτού του νομοσχεδίου. Χαρακτηριστικό είναι ότι εξαγγέλλονται μετά την κατάθεσή του αποσπασματικά διάφορες ρυθμίσεις (π.χ. μείωση ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης εκπαιδευτικών με μειωμένη περίπου στο μισό τη σύνταξη) και δεν ικανοποιείται πλήρως η γραμμή της Ε.Ε. για υπαγωγή της ασφάλισης υποχρεωτικά σε κεφαλαιοποιητικό σύστημα.
Το νομοσχέδιο είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει αντιδράσεις των εργαζομένων και εσωκομματικές τριβές και αναμένεται στη πορεία για ψήφιση να υποστεί τροποποιήσεις, που θα επιτείνουν την αντιφατικότητά του.

Κατηγορία
Φύλλο 87 Ιουνίου 2002
ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΚ
Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 6/5 στα γραφεία του ΑΣΚΕ εκδήλωση - συζήτηση για την "αποχώρηση της Ελλάδας από την ΕΟΚ" με ομιλητές τον πρώην πρέσβη Θ. Στοφορόπουλο, τον πρώην υπουργό Π. Κατσάρο, τον εκπρόσωπο της κίνησης "Αριστερά!" Χ. Καραμάνο και μέλος της Ε.Ε. του ΑΣΚΕ Ν. Καργόπουλο.
Το πλήθος των παρευρεθέντων και το επίπεδο των εισηγήσεων και της συζήτησης που ακολούθησε συνθέτουν τα στοιχεία αυτής της επιτυχίας. Κοινή ήταν πεποίθηση ότι χρειάζεται στην Ελλάδα να συγκροτηθεί μια σοβαρή κίνηση, που θα αμφισβητήσει τον "ευρωπαϊκό μονόδρομο".
ΚΛΙΜΑΚΙΑ ΤΟΥ ΑΣΚΕ
Κλιμάκια του ΑΣΚΕ από τις αρχές Ιουνίου έχουν ξεκινήσει περιοδείες. Στις 1-3 Ιουνίου επισκέφτηκαν το Βόλο, τη Λάρισα, τα Τρίκαλα, την Καρδίτσα και τη Λαμία. Στις 21-23 Ιουνίου επισκέφτηκαν την Κόρινθο, το ’ργος, την Τρίπολη, τη Μεγαλόπολη, τη Σπάρτη, την Καλαμάτα, τον Πύργο, την Αμαλιάδα και την Πάτρα.
Στη διάρκεια του Ιουνίου έγιναν περιοδείες και σε 15 συνοικίες του Λεκανοπεδίου. Διαπιστώθηκε ότι ο κόσμος μακρυά από τα ψευτοδιλήμματα των εκλογών και υπό το βάρος των προβλημάτων του είναι για πρώτη φορά τόσο αρνητικός για την κυβέρνηση Σημίτη, αλλά και ολόκληρο το πολιτικό σύστημα.
Οι περιοδείες θα συνεχιστούν και όλο τον Ιούλιο. Στις 8 Ιουλίου ξεκινάει περιοδεία σ' όλη τη Β. Ελλάδα
Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΗ
Η νέα προκήρυξη του ΑΣΚΕ τυπώθηκε σε 50.000 φύλλα, από τα οποία τα περισσότερα έχουν ήδη διανεμηθεί. Τυπώθηκαν άλλες 20000.
Για πρώτη φορά, ύστερα από πολλά χρόνια, υπάρχει τέτοια ανταπόκριση. Συζητήσεις κατά τη διάρκεια της διανομής της, επιστολές και τηλέφωνα στο ΑΣΚΕ και διάθεση γνωριμίας.
Η προκήρυξη αυτή θα μοιράζεται (αν δεν υπάρξει κάποιο σημαντικό πολιτικό γεγονός) όλο το καλοκαίρι.
Όπως είναι φανερό, η προκήρυξη δεν έχει χώρο για να αναλύσουμε κανένα θέμα. Απλώς θίγουμε τα θέματα και διατυπώνουμε κάποιες θέσεις. Αναλύσεις υπάρχουν στην ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, π.χ. στο προηγούμενο φύλλο γράψαμε για το ασφαλιστικό και τα μεγάλα έργα. Σ' αυτό το φύλλο θέλουμε να ενισχύσουμε το περιεχόμενο της προκήρυξης με κάποια μικρά κείμενα για τα ζητήματα της Δημόσιας Υγείας και της κατάστασης της Νεολαίας καθώς και με μια ομιλία για την κατάσταση και τις προοπτικές της Αριστεράς στην Ελλάδα.
Κατηγορία
Φύλλο 82 Ιουλίου 2001
Η Siemens φαίνεται ότι θα αποτελέσει το καλοκαιρινό «πολιτικό» έδεσμα, διαρκώντας κάτι παραπάνω από το ηλιέλαιο-ορυκτέλαιο και τα άλλα, που τόσο άνετα «ξεχάστηκαν». Τα κατορθώματα της πολύφερνης γερμανικής, εβραϊκών συμφερόντων (λέγεται), εταιρίας και η ατέρμων χορεία των δωρεοδόχων της κανένα, εδώ που φτάσαμε, δεν εκπλήσσει. Όλοι γνωρίζουν ότι εκατοντάδες ανάλογες εταιρίες ή όμιλοι που ανέλαβαν ή θα αναλάβουν διάφορα «έργα» στη χώρα μας, θα μοιράζουν δισεκατομμύρια στους πολιτικούς, παραπολιτικούς και παρατρεχάμενους, που με τέτοιο δέλεαρ «κατέρχονται στο λαό», «για να υπηρετήσουν τη χώρα». Δισεκατομμύρια όχι από το κεφάλαιο ή τα κέρδη τους, αλλά από εμάς που πληρώνουμε στο διπλάσιο, τουλάχιστον, την αξία των «έργων» τους.
Γιατί αυτός ο ορυμαγδός;
Είναι, πράγματι, η πρώτη φορά που επίσημα, πανηγυρικά γίνεται παραδεκτή η αποκάλυψη της πλήρους εξαχρείωσης του πολιτικού συστήματος, που φθάνει, λόγω της πασοκικής
δημοκρατικότητας, μέχρι και τον τελευταίο τροχό της αμάξης. Αρκεί, όμως, αυτό για να δικαιολογήσει τον ορυμαγδό που δημιουργούν τα ακόμη πιο εξαχρειωμένα (αν είναι δυνατόν
) Μ.Μ.Ε. και τις κραυγαλέες παροτρύνσεις για κάθαρση και νέο, «καθαρό», πολιτικό σύστημα; Όλοι αυτοί που τάχα διαμαρτύρονται μόνο σε τέτοιο οχετό μπορούν να επιβιώσουν. Κάτι άλλο, λοιπόν, συμβαίνει.
Δεν μπορεί να είμαστε βέβαιοι για το ποιος άρχισε και κινεί κεντρικά τα νήματα, ούτε ποιος είναι ο κεντρικός, κύριος σκοπός τους. Έχουμε, όμως,
αρκετά δεδομένα:
Α) Σε σχέση με τα εθνικά μας θέματα στον πολιτικό κόσμο υπάρχουν 2 ρεύματα, που διαπερνούν και τα 3 κόμματα της Βουλής που ασκούν άμεσα ή έμμεσα εξουσία (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΝ): Αυτοί που στα πλαίσια του «ανήκομεν εις την Δύσιν» προσπαθούν να εξασφαλίσουν τα ολίγα που μπορούν για τον ελληνισμό και οι «ναινέκοι», που απροσχημάτιστα προσπαθούν να περάσουν ό,τι τους υπαγορεύουν οι ξένοι προστάτες τους. Φαίνεται ότι στην παρούσα φάση υπερισχύουν οι πρώτοι, κάτι που έχει εξαγριώσει το απερχόμενο αμερικάνικο τσίρκο του Μπους, τους Εγγλέζους και τους Ισραηλινούς (παρά το ακατανόητο, σε πρώτη ματιά
, δώρο της ελληνοϊσραηλινής άσκησης στην Κρήτη!), που πολύ θα ήθελαν άλλους στην εξουσία και γρήγορα, λόγω Σκοπίων (που αναβαθμίζουν τις επεκτατικές τους επιδιώξεις σε βάρος της Ελλάδας), Αιγαίου και Κυπριακού ή, έστω να τρομάξουν τους
υπάρχοντες.
Β) Η Siemens επεχείρησε πριν λίγα χρόνια να μπει στο χρηματιστήριο της Ν. Υόρκης, πιστεύοντας ότι η έρευνα των εισαγόμενων εταιριών είναι όπως στην Ευρώπη. Εκεί αποκαλύφθηκαν οι δωροδοκίες της διεθνώς και ανατέθηκε σε ειδική δικηγορική ομάδα να κάνει πλήρη έλεγχο, οπότε, υποθέτουμε, κάποιοι μηχανισμοί ανεκάλυψαν
πολιτικό λαυράκι για μοχλό πιέσεων ή ανακατατάξεων.
Γ) Σενάρια πολιτικών αλλαγών κυκλοφόρησαν πολλά. Για τους δικούς τους λόγους η κυβέρνηση Καραμανλή (και πιθανόν όχι μόνο
) δεν ήταν εντελώς βολική, παρά το ότι στην εσωτερική, οικονομικοκοινωνική, πολιτική της είναι πλήρως ευθυγραμμισμένη με την αγριότερη μορφή της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας (γι αυτό και οι όποιες άλλες αντιστάσεις της δεν μπορεί να είναι ευοίωνες
). Όμως δε διαθέτουν εναλλακτική λύση, μια που είναι πολύ νωρίς για διάφορους
Βγενόπουλος και Γιάννα, Τσίπρας ή Ευάγγελος (πλέον) ή Τατούλης είναι αστεία πράγματα.
Δ) Όσοι μέχρι τώρα επλήγησαν από τη «Siemens» (Μητσοτακαίικο, Σημιτοτσουκάτοι, Λιάπης) ανήκουν στους «ναινέκους», άρα η πρώτη πλευρά αντεπιτίθεται και για την ώρα, επιτυχώς.
Όσο διαρκούν «τα μπάνια του λαού», δύσκολα μπορούν να γίνουν ανατροπές, επομένως μάλλον αναβάλλονται για τον Οκτώβριο, χωρίς να αποκλείεται κάποια «βόμβα».
Τι μπορούμε να περιμένουμε;
Σίγουρα ο μοχλός της αλλαγής του πολιτικού σκηνικού που επιδιώκουν δε μπορεί να γίνει η νεοφιλελεύθερη πολιτική, η ακρίβεια, η συνεπής πορεία προς τη δημιουργία των κοινωνιών των 2/3, δηλ. του 1/10. Κάτι τέτοιο θα μπορούσε να οδηγήσει σε ανεξέλεγκτες καταστάσεις.
Ο ΣΥΝ-ΣΥΡΙΖΑ, βέβαια, θα επιχειρήσει, λέει, να βάλει στο επίκεντρο της πολιτικής, τα οικονομικά-κοινωνικά ζητήματα, επιμένοντας ταυτόχρονα
ευρωπαϊκά, προετοιμαζόμενος με μαθήματα διακυβέρνησης αριστερού Χριστόφια και εγκαταλείποντας την εκμετάλλευση της Siemens και της χρηματοδότησης των κομμάτων, που μπορούν να φέρουν τα πάνω- κάτω (Τσαουσέσκου, Siemens-Κόκκαλης συγκυβέρνησης και
οικουμενικής 1989-90 κ.λπ.).
Το Κ.Κ.Ε., συνεπέστερο στη γραμμή του, θα ευελπιστεί σε κομματικά κέρδη, λόγω εσωτερικής πολιτικής της Ν.Δ., θα συζητά (επιτέλους) τα αίτια της πτώσης του «υπαρκτού σοσιαλισμού» (χωρίς να περιμένουμε ότι θα εμβαθύνει) και θα αμύνεται για την αδιαφάνεια των οικονομικών του.
Ο ΛΑΟΣ θα τσιμπολογά από δω κι από κει , ονειρευόμενος πλήρη απαξίωση της σημερινής πολιτικής και στροφή σε
σωτήρες(!), χωρίς όμως να το πιστεύει. Γι αυτό θα περιορίζεται σε συναγωνισμό λαϊκισμού με Τσίπρα-Αλαβάνο και ό,τι κερδίσει.
Το πρόβλημα θα το έχουν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Στο ΠΑΣΟΚ, πέρα από Τσουκάτους (είναι εκατοντάδες) και Νικολάκια, ωριμάζει η ιδέα αντικατάστασης του Γιώργου, που μάλιστα θα ήταν λύση ευπρόσδεκτη και στους πάτρωνές του(!), γιατί έδειξε μάλλον φιλελληνικές τάσεις τελευταία. Όμως ποιος θα μπορούσε να τον διαδεχθεί, μετά το φιάσκο Βενιζέλου; Το καλοκαίρι τους, πάντως, θα είναι επώδυνο. Το ίδιο επώδυνο θα είναι και για την Ν.Δ. Το Μητσοτακαίικο φαίνεται να «κάηκε», όμως ο απροκάλυπτος νεοφιλελευθερισμός του Καραμανλή δε μπορεί να τους αφήσει αλώβητους, έστω κι αν έχουν αυτή την αντιπολίτευση. Πάντως φαίνεται να κρατούν ακόμη και αν οι επιθέσεις εναντίον Καραμανλή δεν αποδώσουν, δεν αποκλείεται Οκτώβριο-Νοέμβριο να αναλάβει το ρίσκο
εκλογών.
Υπάρχει, λοιπόν, πιθανότητα εκλογών το φθινόπωρο, όμως εμείς, το ΑΣΚΕ, δε μπορούμε, ενόψει και των ευρωεκλογών του χρόνου, να πάρουμε μέρος για λόγους, προφανώς, καθαρά οικονομικούς. Εάν, βέβαια, εδίνετο στα εκτός βουλής σοβαρά κόμματα ένα μικρό μέρος μόνο από αυτά που δίνονται στις εκατοντάδες αμαρτωλές «μη κυβερνητικές οργανώσεις» (ΜΚΟ), ως μικρό δείγμα δημοκρατίας, τότε και τα κόμματα αυτά δε θα είχαν πρόβλημα συμμετοχής σε όλες τις εκλογές.
Κατηγορία
Φύλλο 123 Ιουλίου 2008
10 στους 11 ξένους παίκτες έχουν πολλές ομάδες, κυρίως ποδοσφαιρικές, στη σύνθεσή τους. Για να ψυχαγωγούμαστε, λοιπόν, «πολιτιστικά», εισάγουμε και διασκεδαστές από το εξωτερικό και τους πληρώνουμε, φυσικά, με δανεικά. Έτσι λειτουργεί και ο «πολιτισμός» στη χώρα μας.
Κατηγορία
Φύλλο 130 Σεπτεμβρίου 2009
Η υποκρισία και η πλύση εγκεφάλου από τους πολιτικούς ηγέτες της Δύσης, τα ΜΜΕ και τους "αναλυτές" περίσσεψαν μέσα στον κατακλυσμό της "πληροφόρησης" που ακολούθησε τις επιθέσεις στη Ν. Υόρκη και την Ουάσινγκτον. Προσπάθησαν να ενοχοποιήσουν κινήματα, λαούς και χώρες, για να επιβάλουν μια ακόμη χειρότερη εκδοχή της Νέας Τάξης. Σ' αυτό το φύλλο της "Ε" δε θα επαναλάβουμε τα γνωστά σ' όλους γεγονότα. Θα προσπαθήσουμε να δείξουμε ποιος ευθύνεται για το φαινόμενο της τρομοκρατίας και να διαπιστώσουμε τι έγινε στις 11 Σεπτέμβρη και μετά. Επίσης θα κάνουμε μια πρώτη προσέγγιση όσον αφορά στις στρατηγικές που χαράσσονται και τις προοπτικές που ανοίγονται για τα κινήματα αντίστασης και παγκόσμια και (κυρίως) στην Ελλάδα.
Τα κείμενα αυτά αποτελούν μέρος της εισήγησης της Ε.Ε. προς τη σύνοδο των μελών του ΑΣΚΕ, που συγκαλείται το Σάββατο 20 Οκτώβρη 6 μ.μ.
Κατηγορία
Φύλλο 83 Οκτωβρίου 2001
Η πρωτοβουλία για τη δημιουργία Κίνησης για την αποχώρηση της Ελλάδας από την ΕΟΚ συνεχίστηκε όλο το τελευταίο διάστημα με επαφές και συζητήσεις. Στη φάση αυτή γίνεται προσπάθεια γιο τη διαμόρφωση ενός κειμένου - διακήρυξης και τη συσπείρωση όσων αρχικά θα στηρίξουν την Κίνηση.
Κατηγορία
Φύλλο 81 Απριλίου 2001
Οι προσδοκίες διαψεύδονται.
’λλες ήταν, φαίνεται, οι προσδοκίες της θυγατέρας Μητσοτάκη όταν εγκατέλειπε το Δήμο της Αθήνας για ν αναλάβει το Υπουργείο Εξωτερικών. Ίσως θεωρούσε ότι ο δρόμος της διαδοχής θα ήταν σύντομος, επειδή έχει την εύνοια των ξένων υποστηρικτών της οικογένειας, γενικότερα όσων συντάχθηκαν με το σχέδιο Ανάν, την εύνοια των λεγόμενων Μ.Μ.Ε., την ευχέρεια της ίδιας στις δημόσιες σχέσεις και επειδή πίστευε στη γρήγορη φθορά της ΝΔ. Όμως διαψεύσθηκε. Το βεβαρημένο παρελθόν της οικογένειας και το γεγονός ότι η κυβέρνηση της Ν.Δ. εν πολλοίς διατηρεί στην εξωτερική πολιτική της τα στοιχεία της πολιτικής Μολυβιάτη περιόρισαν σημαντικά το ρόλο της ως υπουργού εξωτερικών. Δεν την αφήνουν να αποφασίζει για τα μείζονα εθνικά θέματα και κάθε ενέργειά της είναι αντικείμενο κριτικής, ακόμη και από φιλοκυβερνητικές εφημερίδες. Έτσι απομακρύν-θηκε ο στόχος της διαδοχής για το άμεσο μέλλον, που προϋποθέτει, εκτός των άλλων, να χάσει η ΝΔ τις εκλογές. «Δυστυχώς η Ν.Δ. θα κερδίσει άνετα τις εκλογές», δήλωσε με παράπονο ο επίτιμος, υποκρινόμενος ότι το κακό είναι πως η κυβέρνηση δε δέχεται πίεση από την αντιπολίτευση, για να είναι πιο προσεκτική.
Κυβερνητική απόφαση
Η επίσκεψή της στην Θράκη ως υπουργού Εξωτερικών για την εξαγγελία μέτρων για τη μουσουλμανική μειονότητα ήταν κυβερνητική απόφαση, προφανώς στα πλαίσια της πολιτικής «εξευμενισμού» της Τουρκίας. Ίσως, ταυτόχρονα της δόθηκε κάποιος επιπλέον ρόλος ως αντιστάθμισμα στην ουσιαστική υποβάθμισή της ως υπ. Εξ.
Αυτή η κυβερνητική πολιτική είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη χώρα μας, επειδή η Τουρκία διεκδικεί πλέον ανοικτά, εκτός του Αιγαίου, και τη Θράκη, με μοχλό τη μειονότητα, που τη θεωρεί τουρκική. Επίσημη επίσκεψη υπουργού εξωτερικών της Ελλάδας δε νοείται πουθενά στην ελληνική επικράτεια. Ο συμβολισμός είναι προφανής και, μάλιστα, όταν είχαν προηγηθεί οι αμερικανικές δηλώσεις περί τουρκικής μειονότητας και η στάση της Τουρκίας. Ο πρέσβης των Η.Π.Α. στον Ο.Α.Σ.Ε., μίλησε για ύπαρξη «τουρκικής, αλβανικής και μακεδονικής μειονότητας» στην Ελλάδα. Η Τουρκία απαιτεί την, όπως αναλυτικά περιγράφεται σε προηγούμενο άρθρο της «Ε», εκλογή των μουφτήδων και το συλλογικό αυτοπροσδιορισμό της μειονότητας ως τουρκικής, με αποκορύφωμα την έκτακτη συνεδρίαση που πραγματοποιήθηκε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση, με αποκλειστικό θέμα την ελληνική Θράκη. Έχει επίσης ξεκινήσει εκστρατεία διεθνοποίησης του θέματος καθοδηγώντας (μέσω του διαβόητου προξενείου Κομοτηνής) τους «Τούρκους» της Θράκης να προσφύγουν στην ευρωπαϊκή και τη διεθνή δικαιοσύνη για τις βακουφικές περιουσίες.
Γι αυτό επιλέχθηκε η θυγατέρα Μητσοτάκη ως ο κατ εξοχήν εκφραστής του comme il faut πειθήνιου πολιτικού, αποδεκτού από Αμερικανούς και Τούρκους, για να φανεί ότι η κυβέρνηση ανταποκρίνεται με τον καταλληλότερο εκπρόσωπό της, παρά το γεγονός ότι σημαντικό μέρος των Πομάκων και των Αθιγγάνων της Θράκης αρνούνται πλέον ανοικτά ότι είναι Τούρκοι.
Δεν έχει τόση σημασία το περιεχόμενο των μέτρων που εξήγγειλε η θυγατέρα. Μερικά απ αυτά είναι θετικά, π.χ. ο ορισμός ιεροδιδασκάλων που θα πληρώνονται από το ελληνικό δημόσιο και όχι από το προξενείο, όπως συμβαίνει σήμερα. Σημασία έχει ότι υπάρχει πλέον ένα κάκιστο προηγούμενο, που επιτρέπει σε ΗΠΑ και Τουρκία να επεμβαίνουν ανενόχλητα στη Θράκη.
Η «Συμβουλευτική Επιτροπή»
Δεν πρόλαβε να φύγει από τη Θράκη η θυγατέρα και η λεγόμενη «Συμβουλευτική Επιτροπή» της μειονότητας, που εκφράζει τη γραμμή του προξενείου, αφού αναφέρεται σε «Τούρκους της Δυτικής Θράκης» και «τουρκική μειονότητα», χαρακτηρίζει ανεπαρκές το πακέτο μέτρων που παρουσίασε η υπουργός Εξωτερικών. Και καταλήγει: «Η τουρκική μειονότητα δεν επιθυμεί καινούργια μέτρα για τη λύση των προβλημάτων της, παρά μόνο την απόδοση των βασικών δικαιωμάτων της, που της έχουν αφαιρεθεί».
Η Τουρκία, φυσικά, δεν ενδιαφέρεται για τη λύση των προβλημάτων της μειονότητας, αλλά για τον έλεγχό της. Είναι χαρακτηριστικό ότι στη συνεδρίαση της «Συμβουλευτικής Επιτροπής», που έβγαλε ομόφωνα την απόφαση για την ανακοίνωση, ήταν και ο μουσουλμάνος βουλευτής της Ν.Δ. Ιλχάν Αχμέτ. Αυτός που συνόδευσε τη θυγατέρα στην περιοδεία της στην περιοχή και που (από 1ης Μαρτίου) είναι πρόεδρος της «Συμβουλευτικής».
Αναπάντητα ερωτήματα από τη Ντόρα
Η θυγατέρα πάντως δυσκολεύτηκε να δικαιολογήσει την επίσκεψή της στη Θράκη με την ιδιότητα της υπουργού εξωτερικών. «Ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: το καθεστώς της μειονότητας στη Θράκη διέπεται από τη Συνθήκη της Λοζάνης. Τη δε ευθύνη για την εφαρμογή της συνθήκης της Λοζάνης και παγώνει το επίπλαστο χαμόγελό της. ’λλωστε έχει κι άλλες δουλειές, όπως α) το πρόσφατο προσωπικό της «κατόρθωμα», να υποστηρίξει, επειδή της το ζήτησαν οι ΗΠΑ, την εγκατάσταση των αμερικανικών πυραύλων σε Πολωνία και Τσεχία, πράγμα που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τα συμφέροντα της χώρας μας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση της Μόσχας, β) το θέμα του Αη Στράτη, για το οποίο «διέρρεε» ότι η νατοϊκή άσκηση αναβλήθηκε λόγω καιρού, εν μέσω λιακάδας και άπνοιας. Και τώρα ετοιμαζόταν η Ντόρα να χαριεντισθεί ξανά με τον Γκιουλ, παρά τις προκλητικές επισκέψεις της Τουρκικής αεροπορίας στα νησιά του Αιγαίου.
Δε μας αξίζει αυτός ο εσμός.
Κατηγορία
Φύλλο 115 Μαρτίου 2007
Η εγκληματική επιδρομή των ΗΠΑ και των Ευρωπαίων υποτακτικών τους κατά της Σερβίας, με πρόσχημα την προστασία των αλβανοφώνων στο Κοσσυφοπέδιο, διεύρυνε τις εστίες αστάθειας στη Βαλκανική.
Η αδυναμία της Ρωσίας και η εξασθένηση της παραδοσιακής επιρροής της στα Βαλκάνια έδωσε τη δυνατότητα στις ΗΠΑ και τη Γερμανία να βάλουν σ εφαρμογή το σχέδιο διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας.
Η πρώτη φάση της διάλυσης είχε ήδη προκαλέσει τη φρίκη του πολέμου με χιλιάδες θύματα, τον ξερριζωμό εκατοντάδων χιλιάδων, με την επιβολή της δημιουργίας ενός θνησιγενούς κρατικού μορφώματος, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης. Οι Αμερικάνοι θεωρούσαν με τους αρχικούς σχεδιασμούς τους για τη «Νέα Τάξη» ότι με ασθενή κρατίδια-προτεκτοράτα θα επιβάλλουν την «παγκοσμιοποίησή» τους. Οι Γερμανοί θεωρούσαν ότι η ανεξαρτητοποίηση της Κροατίας και της Σλοβενίας θα διευρύνει την επιρροή τους στον ευρωπαϊκό χώρο.
Τα σχέδιά τους στην Βοσνία απέτυχαν. Παρά τα τεράστια ποσά που επένδυσαν, τους χιλιάδες στρατιώτες που διατηρούν, το κράτος αυτό βρίσκεται υπό διάλυση (αποχώρηση Κροατών, ουσιαστική αποχή Σέρβων).
Η Ελλάδα στήριξε τη FYROM
Χωρίς πόλεμο δημιουργήθηκε η FYROM, σφετεριζόμενη το όνομα και το περιεχόμενο του όρου Μακεδονία ως ιδεολόγημα συνοχής για το σλαβικό πληθυσμό της. Το κράτος αυτό είναι θνησιγενές και παράγοντας αστάθειας, λόγω της σύνθεσης πληθυσμού και των ιστορικών βουλγαρικών βλέψεων.
Η επιβίωσή της FYROM ως τώρα οφείλεται σ ένα πολύ μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, στην υποστήριξή της από την Ελλάδα.. Όμως, παρ όλ αυτά, οι πολιτικές ηγεσίες της Ελλάδας παρέπεμψαν στις καλένδες το όνομα και την προστασία της ελληνικής μειονότητας της FYROM, υπακούοντας πλήρως και καθέξιν στους «συμμάχους». Σημειώνουμε ότι είμαστε η μοναδική χώρα που όχι μόνο δεν προστατεύει, αλλά ούτε καν μνημονεύει τις ελληνικές μειονότητες στις χώρες των Βαλκανίων.
Ο Αλβανικός αλυτρωτισμός
Η υποστήριξη των νατοϊκών στον UCK και κατά την επιδρομή και μετά απ αυτή ξύπνησε τον αλβανικό αλυτρωτισμό, που εχει όντως πραγματική βάση. Η επιδίωξη της ανεξαρτησίας, πιο εφικτή τώρα για τους Αλβανούς στο Κοσσυφοπέδιο, πέρασε και στον αλβανικό πληθυσμό της FYROM και, όπως όλα δείχνουν, αργά ή γρήγορα, θα υπάρξουν μεταβολές στην κρατική υπόσταση του κράτους αυτού με κάποιου είδους αυτονομία των περιοχών με αλβανικό στοιχείο.
Οι ΗΠΑ δεν είχαν ως γεωπολιτικό στόχο της επιδρομής στη Γιουγκοσλαβία τη δημιουργία της μεγάλης Αλβανίας. Χρησιμοποίησαν τον UCK ως αποσταθεροποιητικό παράγοντα για την αποκοπή του Κοσσυφοπεδίου από τη Γιουγκοσλαβία , χωρίς να τους ενδιαφέρουν οι παρενέργειες.
Οι Δυτικοί έμπλεξαν
Η διατήρηση στο Κοσσυφοπέδιο 50.000 νατοϊκών στρατιωτών, που είναι εν δυνάμει όμηροι του αλβανικού πληθυσμού, περιπλέκει τα πράγματα. Η νέα αμερικανική κυβέρνηση αρχικά επεδίωξε τη στρατιωτική απεμπλοκή των ΗΠΑ από τα Βαλκάνια. Οι Γερμανοί, όμως αντέδρασαν (αποκαλύψεις για θανάτους από το ουράνιο κ.λ.π.). Τώρα οι ΗΠΑ σύρονται από τα γεγονότα, παρά το ότι ελέγχουν τα εοκικά όργανα (ο Σολάνα δήλωσε στα Σκόπια ότι τα Βαλκάνια δεν είναι Ταϊβάν ή Σιγκαπούρη, ώστε να ενδιαφέρουν τους Αμερικάνους, γι αυτό και οι Ευρωπαίοι θ αναμιχθούν ενεργότερα), προσπαθώντας να έχουν τη μικρότερη δυνατή εμπλοκή και το μικρότερο δυνατό κόστος. Προς το παρόν προσπαθούν να διατηρήσουν τις ισορροπίες μεταξύ Αλβανών και Σλάβων στη FYROM .Έφθασαν στο σημείο να ζητήσουν προστασία απ τη χώρα που βομβάρδισαν, τη Σερβία,. Θέλουν να εμπλέξουν τη χώρα μας στρατιωτικά αλλά και πολιτικά στις αντιθέσεις που οι ίδιοι προκάλεσαν.
Έχει, μάλιστα, αναλάβει δράση ο διαβόητος σύμβουλος του Γιωργάκη Ρόντος, ο οποίος, ενεργώντας για λογαριασμό των ΗΠΑ, λειτουργεί σαν αφεντικό θέλοντας να επιβάλει στους Σκοπιανούς συνομιλίες με τα αλβανικά κόμματα, προκαλώντας τη δυσφορία των κυβερνητικών αξιωματούχων τους.
Η χώρα μας ενόψει των εξελίξεων αυτών δεν πρέπει να εμπλακεί. Οφείλει να προστατεύσει τα συμφέροντά της, απαιτώντας την αφαίρεση του ονόματος Μακεδονία, μια και με τις τελευταίες εξελίξεις αποδείχθηκε ότι δεν έχει καμία σχέση ο όρος αυτός με τη FYROM και, επί τέλους, να ενδιαφερθεί για την ελληνική μειονότητα. Τα προβλήματα της περιοχής θα πρέπει να επιλύονται μέσα σ ένα σταθερό πλαίσιο διαβαλκανικής συνεννόησης, αποκλείοντας τις ξένες επεμβάσεις. Αυτά όμως προϋποθέτουν ελληνικές πολιτικές ηγεσίες.
Κατηγορία
Φύλλο 81 Απριλίου 2001
Ο Θ. Πάγκαλος κατηγόρησε τον Κ. Καραμανλή και την κυβέρνηση της ΝΔ ότι είναι κακοί δούλοι, εννοώντας προφανώς πως θα έπρεπε να είναι καλοί δούλοι, όπως οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ. ’δικο! Σήμερα σίγουρα έχει αλλάξει γνώμη.
Στις 13 Φεβρουαρίου η Επιτροπή Εξωτερικών και ’μυνας της Βουλής (η οποία, σημειωτέον, παρέμενε ανενεργή για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, σε κρίσιμες περιόδους, που λήφθηκαν σημαντικές εθνικές αποφάσεις) κλήθηκε να κυρώσει το πρωτόκολλο συμφωνίας και συνεργασίας μεταξύ κυβέρνησης και ΝΑΤΟ.
Αυτή η συμφωνία δρομολογήθηκε επί ΠΑΣΟΚ, στα πλαίσια της ασφάλειας των Ολυμπιακών Αγώνων!! Κανένα κανάλι δεν την ανέφερε, ούτε η κυβέρνηση ενημέρωσε τον ελληνικό λαό. Πώς, άλλωστε, αφού παραπέμπει σε αποικιοκρατικές πρακτικές του 18ου αιώνα;
Στην Επιτροπή της Βουλής το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε τη συμφωνία, ως μετανοούσα Μαγδαληνή, όπως και το ΚΚΕ και ο ΣΥΝ, που τη χαρακτήρισαν αντισυνταγματική και κατάπτυστη. Κυρώθηκε από την πλειοψηφία της Ν.Δ. και απομένει η ψήφισή της από την ολομέλεια.
Σύμφωνα με αυτήν, το ΝΑΤΟ μπορεί να καταλαμβάνει ελληνικό έδαφος, όσο θέλει, όποτε θέλει και για όσο θέλει. Μπορεί να επιτάσσει εμπορικά και πολεμικά πλοία, αεροσκάφη και άλλα μεταφορικά μέσα, να απαλλοτριώνει εκτάσεις ιδιωτικές και κρατικές. Ο διοικητής του ΝΑΤΟ μπορεί να αποφασίζει μόνος του ποιες επιχειρήσεις ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων θα γίνουν στο ελληνικό έδαφος, ενημερώνοντας εκ των υστέρων την Ελληνική Κυβέρνηση, καθώς και για το κόστος των επιχειρήσεων και ποιος το πληρώνει!!
Μετά απ αυτήν την άνευ όρων παράδοση της Ελλάδας σε ΝΑΤΟ-Αμερικάνους και την πλήρη μετατροπή της σε προτεκτοράτο, ποιος θα μπορέσει να κατηγορήσει τους «πατριώτες» της κυβέρνησής μας ως κακούς δούλους;
Κατηγορία
Φύλλο 109 Μαρτίου 2006
Καθόλου ήσυχοι δεν μπορούμε να είμαστε, όταν τις διαπραγματεύσεις με την κυβέρνηση των Σκοπίων και τους Αμερικανούς «μεσολαβητές» έχει αναλάβει η θυγατέρα του Μητσοτάκη.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη κάνει μια τεράστια παραχώρηση, εγκαταλείποντας την απόφαση των πολιτικών αρχηγών του 1992 και αποδεχόμενη «μια σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις», χωρίς κανένα απολύτως αντάλλαγμα, χωρίς τα Σκόπια να έχουν μετακινηθεί ούτε ίχνος από την αρχική τους θέση. Η ίδια λέει ότι έφτασε στη μέση της γέφυρας, ενώ οι Σκοπιανοί είναι καθηλωμένοι στη δική τους άκρη. Προφανώς οι «μεσολαβητές» θα ζητήσουν τώρα από τα δύο μέρη να συναντηθούν στα 3/4 από την ελληνική άκρη της γέφυρας και στο 1/4 από τη σκοπιανή. Αυτό πιθανότατα σημαίνει ότι η σύνθετη ονομασία θα ισχύει μόνο για τις διμερείς σχέσεις με την Ελλάδα και τους διεθνείς οργανισμούς και η απλή για το εσωτερικό και τις διμερείς με τις άλλες χώρες. Κι αυτό δε θα είναι το τέλος, όσο την ευθύνη των χειρισμών έχει η Ντόρα, η οποία είναι βέβαιο ότι παρασκηνιακά υπονομεύει ακόμη κι αυτή τη θέση που δημοσίως υποστηρίζει, δηλ. μία ονομασία για όλες τις χρήσεις. Τα ίδια ακριβώς έκανε ο πατέρας της ως πρωθυπουργός. Καθόλου δεν αποκλείεται μέρος της διαπραγμάτευσης να είναι «σικέ», με προσυμφωνημένη κατάληξη στο παρά πέντε της συνόδου του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, όπου θα υπάρξει συμφωνία για το όνομα (’νω Μακεδονία;), αλλά θα παραμείνει ανοιχτό το ζήτημα της χρήσης του, να διευθετηθεί εν καιρώ.
Ο πρωθυπουργός, με τη συμπαράσταση του Προέδρου της Δημοκρατίας και τ. υπ. Εξ. Κάρολου Παπούλια, του τ. υπ. Εξ. Πέτρου Μολυβιάτη, ίσως και άλλων παραγόντων, έδειξε σε κάποιες φάσεις ότι τουλάχιστον βάζει μια κόκκινη γραμμή, έστω μακριά από τα ελληνικά δίκαια. Τώρα δίνει την εντύπωση ότι δεν έχει πλέον τον πρώτο και τελευταίο λόγο.
Οι προτάσεις του ΑΣΚΕ
Η θέση του ΑΣΚΕ για μια συμφωνία με το κράτος των Σκοπίων και η στρατηγική που προτείνουμε να ακολουθήσουμε ως χώρα περιέχονται σε άρθρο μας στο «Παρόν» της 3/3/08, που επισυνάπτουμε σ αυτό το φύλλο της «Ε» και θα περιλαμβάνεται στην έκδοσή μας ΑΣΚΕ-5, που δημοσιεύεται τμηματικά στην ιστοσελίδα μας (ήδη βρίσκονται τα 2 από τα 4 μέρη και τις προσεχείς ημέρες θα δημοσιευτεί άλλο ένα με τις θέσεις-προτάσεις).
Όταν έγιναν γνωστές οι τελευταίες προτάσεις Νίμιτς, το ΑΣΚΕ πήρε θέση με την παρακάτω ανακοίνωση στις 26/2/08:
«Ο κ. Νίμιτς, εκπρόσωπος του αμερικανού Προέδρου Κλίντον, που μετονομάστηκε σε εκπρόσωπο του Γ.Γ. του ΟΗΕ, με τις προκλητικές προτάσεις του (χειρότερες από το επονείδιστο σχέδιο Ανάν) αποδεικνύει ότι η Ελλάδα βρίσκεται στο στόχαστρο κυρίως των μεσολαβητών (ΗΠΑ, Ε.Ε. κ.λπ.) και δευτερευόντως των προτεκτοράτων που δημιουργούν στα Βαλκάνια. Είναι απορίας άξιο για ποιο λόγο αυτό δεν έχει γίνει ακόμη αντιληπτό και θεωρούνται οι προτάσεις Νίμιτς ως βάση διαπραγμάτευσης.
Η χρήση του ονόματος της Μακεδονίας για το κράτος των Σκοπίων όχι μόνο παραχαράσσει την ιστορία και τον πολιτισμό μας, αλλά επιτρέπει στους γείτονες να ενισχύουν τις βλέψεις τους σε βάρος της χώρας μας, σ ένα περιβάλλον όπου οι μεσολαβούσες χώρες επιδιώκουν την πυροδότηση αντιθέσεων, την πολυδιάσπαση κρατών και τον πλήρη έλεγχό τους.
Ελπίζουμε ότι οι πολιτικές ηγεσίες του τόπου, έστω και την ύστατη στιγμή, θα αναλάβουν τις ευθύνες τους. Σε διαφορετική περίπτωση να γνωρίζουν ότι η πράξη τους θα καταγραφεί ως ιστορικό έγκλημα και δε θα αναγνωριστεί ποτέ από τον ελληνικό λαό, ο οποίος έχει τα μέσα να αγωνιστεί για τη δικαίωσή του, που θα συμβάλει στη φιλία και συνεργασία των βαλκανικών λαών.»
Μια πρωτοβουλία του ΑΣΚΕ
Στις 4/3/08 το ΑΣΚΕ πήρε την πρωτοβουλία να βγάλει την παρακάτω ανακοίνωση, για πρώτη φορά με τη μορφή ανοικτής επιστολής προς το ελληνικό υπουργείο των Εξωτερικών, με σκοπό να συμβάλει στο μέτρο του δυνατού στην απόρριψη της παγίδας Νίμιτς για «’νω Μακεδονία».
« Από: Αγωνιστικό Σοσιαλιστικό Κόμμα Ελλάδας (Α.Σ.Κ.Ε.)
Προς: Υπουργείο Εξωτερικών
Κοιν.: Πρόεδρο Δημοκρατίας, Πρόεδρο Κυβέρνησης, Πολιτικά Κόμματα, Ημερήσιο Τύπο
Το ΑΣΚΕ, όπως ίσως γνωρίζετε, θεωρεί ότι το γειτονικό κράτος των Σκοπίων δε δικαιούται να χρησιμοποιεί το όνομα της Μακεδονίας ή παράγωγό του για την ονομασία του, αφ ενός επειδή ένα μικρό μόνο μέρος του κράτους αυτού ανήκει στο γεωγραφικό χώρο της ιστορικής Μακεδονίας, αφ ετέρου και κυρίως επειδή αυτή η χρήση διευκολύνει τους γείτονες να επαναφέρουν ανά πάσα στιγμή επεκτατικές διεκδικήσεις, με τη βοήθεια των προστατών τους.
Η κυβέρνηση έκρινε, για λόγους που δεν κατανοούμε, ότι πρέπει να δεχθεί μια σύνθετη ονομασία. Ο κ. Νίμιτς πρότεινε 5 εκδοχές για μια τέτοια ονομασία. Οι 4 πρώτες στην ουσία δεν είναι σύνθετες, αλλά η λέξη Μακεδονία με κάποιο κοσμητικό επίθετο, δηλ. προσβάλλουν όχι μόνο την ιστορία μας, αλλά και τη νοημοσύνη μας. Σκοπός της αναφοράς μας αυτής είναι να σχολιάσουμε την 5η εκδοχή «Upper Macedonia = ’νω Μακεδονία».
Ιστορικά «’νω Μακεδονία» ήταν η Ορεινή και όχι η Βόρεια Μακεδονία, δηλ. η σημερινή ελληνική Δυτική Μακεδονία και κάποια προέκτασή της εκτός ελληνικών συνόρων. Αυτή η ονομασία, εάν την αποδεχθούμε επισήμως, θα ενθαρρύνει τις επεκτατικές διαθέσεις, υποδεικνύοντας επιπλέον και εναντίον ποιας περιοχής της Ελλάδας θα εκδηλωθούν πρωτίστως οι διαθέσεις αυτές.
Πρόκειται, λοιπόν, για μια έντεχνη παγίδα, που έστησε ο κ. Νίμιτς, δηλ. το Στέιτ Ντιπάρτμεντ.»
Την πρωτοβουλία αυτή δεν την πήραμε χωρίς προβληματισμό, γιατί έχουμε επίγνωση του μεγέθους μας και γιατί ήταν αναμενόμενη η υποδοχή της από το υπ. Εξ. και από τα ΜΜΕ των «νταβατζήδων», αλλά ποια άλλα περιθώρια παρέμβασης είχαμε, ώστε να μην μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι δε γνώριζε;
[Στο «Παρόν» της 16/3/08 δημοσιεύτηκε άρθρο της δρ. αρχαιολόγου Γεωργίας Καραμήτρου-Μεντεσίδη, το οποίο με επιστημονική ακρίβεια εξηγεί γιατί η πρόταση για «’νω Μακεδονία» είναι ιστορικά απαράδεκτη]
Οι εκδηλώσεις και η ακροδεξιά
Χείρα βοηθείας προς τη Ντόρα έδωσε κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης ο «πατριώτης» κ. Καρατζαφέρης, θαυμαστής του πατέρα της (έχει δηλώσει ότι θα τον προτιμούσε και θα τον ψήφιζε για Πρόεδρο της Δημοκρατίας), με όλα τα ακροδεξιά «μπουμπούκια» που έχει στεγάσει, ο οποίος πραγματοποίησε συλλαλητήριο στη Θεσσαλονίκη, δήθεν κατά της σύνθετης ονομασίας. Αν παραβλέψει κανείς τις γελοιότητες της εκδήλωσης, διακρίνει ότι ο ΛΑΟΣ (με την κατάλληλη προβολή από τα ΜΜΕ) εμφανίζεται ως ο μοναδικός υπερασπιστής των ελληνικών δικαίων, με τρόπο που να αποθαρρύνει κάθε σοβαρό και δημοκρατικό πολίτη να εναντιωθεί ενεργά στην ακολουθούμενη πολιτική (όπως, κατά τις δημοσκοπήσεις, θα ήθελε το 80% του ελληνικού λαού), για «να μην ταυτιστεί με τον Καρατζαφέρη».
Επί της ουσίας, η ακροδεξιά με το να μην αποδέχεται ότι και άλλοι λαοί έχουν δικαίωμα να κατοικούν σε τμήματα του γεωγραφικού χώρου της ιστορικής Μακεδονίας, με το να ζητάει «σύνορα με τη Σερβία», με το να καλλιεργεί το μίσος μεταξύ των βαλκανικών λαών, με το να καλλιεργεί αυταπάτες ότι οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ θα μας δικαιώσουν, προτείνει μια γραμμή καταστροφής, όπως έκανε η χούντα το 1974, όταν πρόδιδε την Κύπρο, με τον ισχυρισμό ότι πάει να
κατακτήσει την Κωνσταντινούπολη!!
Μια δεύτερη εκδήλωση έγινε την ίδια μέρα και την ίδια ώρα σε κλειστό χώρο στη Θεσσαλονίκη, με ομιλητές τους ’νθιμο, Ζουράρι και Παπαθεμελή. Αυτή η εκδήλωση δεν είχε, φυσικά, τον ίδιο χαρακτήρα με την προηγούμενη, αλλά ούτε αυτή απέφυγε τις γελοιότητες (με τις ανοησίες του Ζουράρι για το «ψευδοκράτος των Αθηνών») και κυρίως δεν επεδίωξε ή δεν επέτυχε να περιλάβει όλο το πολιτικό φάσμα. Εκδηλώσεις που να εκφράζουν το σύνολο των Ελλήνων πολιτών που αντιτίθενται στη σύνθετη ονομασία θα ήσαν χρήσιμες τις μέρες αυτές, που διαρκούν οι διαπραγματεύσεις.
Κατηγορία
Φύλλο 121 Μαρτίου 2008